Dieta dr Dąbrowskiej stała się jedną z najpopularniejszych diet ostatnich lat. Za sprawą jej skuteczności i efektów, jakie z chęcią prezentują gwiazdy telewizji, wiele kobiet i mężczyzn decyduje się podjąć to wyzwanie. Na czym polega dieta dr Dąbrowskiej? Jak ją stosować i jakie przynosi efekty?

Dieta dr Dąbrowskiej – na czym dokładnie polega? Co można jeść?

Dieta dr Dąbrowskiej różni się znacząco od innych popularnych diet. Jest to tak naprawdę rodzaj postu leczniczego, który ma na celu oczyszczenie organizmu, a jego (jakże przyjemnym) skutkiem ubocznym jest utrata wagi. Po zakończonej diecie Dąbrowskiej należy przejść do regularnego, zdrowego odżywania, włączając powoli do swojego jadłospisu rzeczy, które wcześniej zostały z niego wyeliminowane. Zdaniem dr Dąbrowskiej organizm może sam się uleczyć, jeśli tylko odpowiednio go oczyścimy. Dieta dr Dąbrowskiej należy do tych niskokalorycznych i zakłada spożywanie wybranych owoców i warzyw. Takie działanie aktywuje trawienie wewnętrzne, zwane endogennym, dzięki czemu organizm może pozbyć się zalegających złogów, wykorzystując je jako źródło energii. W efekcie można zauważyć znaczną poprawę stanu skóry, włosów, lepsze samopoczucie oraz spadek wagi.

Co dokładnie można jeść na diecie dr Dąbrowskiej?

Dieta dr Dąbrowskiej składa się głównie z warzyw i owoców. W jej założeniu powinno spożywać się między 600 a 800 kalorii dziennie. Brzmi niepokojąco, biorąc pod uwagę problemy osób przebywających na dietach niskokalorycznych, lecz dzięki dużej zawartości błonnika dieta pozwala na zaspokojenie głodu. Podstawowe składniki, które można spożywać podczas diety to:

- warzywa niskoskrobiowe, takie jak marchew, burak, por, pomidor, papryka, kalafior, brokuł oraz sałaty

- owoce niskocukrowe, takiej jak jagody, jabłka, grepfruty i cytryny.

Podczas diety dr Dąbrowskiej można również pić soki warzywne, wodę oraz napary ziołowe, nie wolno pić kawy oraz herbaty. Najlepszym sposobem na przygotowanie posiłków jest jedzenie warzyw na surowo, ewentualnie zaleca się ich gotowanie, lecz bez użycia tłuszczu oraz nabiału.

dieta dr dabrowskiej

Dieta dr Dąbrowskiej - efekty

Efektem stosowania dość restrykcyjnej diety dr Dąbrowskiej jest uruchomienie w organizmie trawienia endogennego, które pozwala na pozbycie się zalegających w nim złogów oraz prowadzi do utraty wagi. Jest to miły skutek uboczny diety dr Dąbrowskiej, lecz należy pamiętać, że nie powinno się stawiać sobie za cel schudnięcia. Dieta dr Dąbrowskiej to przede wszystkim leczniczy post.

Dieta dr Dąbrowskiej przepisy

Dieta dr Dąbrowskiej składa się z dwóch faz: wejścia w dietę, czyli stosowania jej zgodnie z zaleceniami oraz wyjścia z niej, czyli powrotu do normalnego trybu żywienia. Faza druga nie może odbyć się nagle – dietę należy prowadzić od tygodnia do sześciu, a później stopniowo włączać do swojego jadłospisu kolejne elementy, takie jak kawa, herbata, czy kasze oraz rośliny strączkowe. Dr Dąbrowska odradza jedzenie przetworzonej żywności, cukru oraz wyrobów mięsnych. Na etapie powrotu do normalnych nawyków żywieniowych należy zwiększać kaloryczność posiłków o około 200 kalorii dziennie.

Przykładowy jadłospis dzienny wg diety dr Dąbrowskiej:

Śniadanie

Sok z kiszonek (kapusty, buraków)

Surówka z pomidorów i ogórków kiszonych ze szczypiorkiem

Surówka z białej kapusty

Gotowany burak

Melisa

Obiad

Zupa krem z groszku

Sałatka z cukinii i papryki

Surówka z ogórka

Grejpfrut z porzeczkami

Kolacja

Surówka z kalafiora

Surówka z porów i marchwii

Mus z jabłek

Chcąc przejść na dietę dr Dąbrowskiej należy pamiętać, że najlepiej skonsultować to z lekarzem. Nie dla każdego taki post będzie dobry: zdecydowanie nie powinny go stosować kobiety w ciąży, osoby chorujące na cukrzycę, nowotwory, czy niewydolność nertranek.

Studenci z Politechniki Warszawskiej, ogłosili niedawno, że ich zespół z Koła Naukowego Biotechnologów „Herbion” działającego przy Wydziale Chemicznym PW pracuje nad stworzeniem substytutu jogurtu na bazie prosa. Ma to być odpowiedź na pojawiające się na naszym rynku, ale wciąż drogie jogurty wykorzystujące w produkcji mleko kokosowe, ryżowe i sojowe zamiast tradycyjnego nabiału.

Główną motywacją badaczy było stworzenie na rodzimym rynku, nie drogiego i łatwo dostępnego substytutu jogurtów probiotycznych.

– Osoby, które rezygnują z nabiału, np. dlatego, że mają skazę mleczną i nie tolerują białek mleka albo decydują się na dietę wegańską, często odmawiają sobie jakichkolwiek produktów probiotycznych – mówi Cezary Piwowarczyk, jeden z członków zespołu – Probiotyki zaś mają bardzo pozytywny wpływ na stan naszego układu pokarmowego, czyli nasze zdrowie. Pomyślałem, że moglibyśmy spróbować jakoś je zastąpić – dodaje.

Jak tłumaczą członkowie zespołu, jako główny składnik badacze wybrali proso jest tanie i łatwo dostępne oraz ma wiele cennych właściwości. Ponadto jest bezglutenowe dzięki czemu również osoby, które mają celiakię czy alergię na gluten mogłyby bez obaw spożywać taki jogurt.

- Należy zaznaczyć, że gluten jest, zaraz po mleku, jednym z najczęstszych alergenów - wskazuje Klaudia Wojtachnio – Dodatkowo proso zawiera m.in. fosfor, krzem, żelazo, cynk czy witaminy B1 i B2. Ze względu na te ostatnie, nasz produkt byłby prawdziwą bombą witamin z grupy B, ponieważ bakterie zawarte w jogurcie również są w stanie je produkować.

– Niektóre badania wykazały, że proso zawiera związki, które wykazują zdolność obniżania cholesterolu, a także poziomu insuliny i glukozy we krwi – dodaje Cezary Piwowarczyk.

Żeby rozwijać swój projekt, studenci nawiązali współpracę z Instytutem Biochemii i Biofizyki PAN.

– Znajduje się tam analizator, który monitoruje przebieg fermentacji poprzez m.in. rejestrację pH czy zmian temperatury – wyjaśnia Klaudia Wojtachnio – Dzięki temu będziemy w stanie stwierdzić, jak dana kultura starterowa fermentuje nasz napój i ile to trwa. Pozwoli nam to ustalić właściwe warunki dla tego procesu i znacznie przyspieszy optymalizację produkcji.

Członkowie Koła Naukowego Biotechnologów „Herbion” myślą także o tym, by ich produkt był synbiotyczny, czyli łączył probiotyk (żywe mikrobiologiczne dodatki żywieniowe, korzystnie działające na organizm gospodarza poprzez poprawę równowagi mikroflory jelitowej) i prebiotyk (substancje stymulujące rozwój prawidłowej flory jelit, odporne na działanie enzymów trawiennych). To z kolei wiąże się z jeszcze większym skomplikowaniem całego procesu.

Stworzenie technologii, którą można by wprowadzić w produkcji produktu przeznaczonego na rynek, to kwestia miesięcy, a może nawet lat. Biotechnologia spożywcza bardzo prężnie się jednak rozwija i wciąż ma ogromny potencjał, który – co udowadniają studenci Politechniki Warszawskiej – można wykorzystać.

Nad projektem pracuje osiem osób: Klaudia Wojtachnio, Cezary Piwowarczyk, Anna Cieciuch, Maria Hayder, Joanna Jasińska, Agata Krosman, Urszula Mościbrodzka oraz Zuzanna Zając. Wszyscy studiują biotechnologię na PW.

 

Źródło: Politechnika Warszawska

Lato, zwłaszcza takie gorące jak tegoroczne, to czas kiedy zjadamy ogromne ilości lodów. Czy należą one do grupy bezpiecznych słodyczy? Zdaniem dietetyków niestety tak nie jest. Dwie gałki lodów to około 250 kilokalorii, czyli tyle samo, ile zawiera pół tabliczki czekolady.

Przeciętny Polak zjada rocznie około 3 litrów lodów. Na szczęście to prawie 7 razy mniej niż mieszkaniec USA! Pocieszające jest też to, że coraz więcej osób ma świadomość tego, że połączenie zdrowej diety z jedzeniem lodów to nie najlepsze rozwiązanie na zaspokojenie głodu.

- Nie wolno jeść lodów bezkarnie. Między bajki należy też włożyć stwierdzenie, że lody przez swoją niską temperaturę wychładzają nasz organizm, który rzekomo musi wyprodukować więcej energii, aby ogrzać ciało, a więc jedząc lody wychodzimy na zero. Nic bardziej mylnego – wszelkie wątpliwości rozwiewa Radosław Majewski z Centrum Dietetyki Stosowanej. - Lody to bardzo kaloryczna przekąska.

A może chociaż sorbet?

Lodowa oferta w każdym sezonie kusi zwłaszcza najmłodszych. Jednak feeria barw lodowych gałek i świderków nie zawsze, a raczej bardzo rzadko, idzie w parze ze zdrowym odżywaniem.

- Jakimś wyjściem z sytuacji faktycznie mogą być sorbety, ale najlepiej te wykonane samodzielnie. Wystarczy zamrozić w silikonowej torebce ulubiony sok ze świeżo wyciśniętych owoców. Wówczas 100 mililitrów takiego lizaka lodowego będzie miało maksymalnie 45 kilokalorii i na taką przyjemność śmiało można sobie pozwolić – mówi Radosław Majewski z CDS i dodaje, że spożywanie lodów podczas diety redukującej masę ciała jest dozwolone, ale oczywiście w granicach zdrowego rozsądku.

A to ciekawe...

Lody wymyślono w Chinach za panowania dynastii Tang (618-907 p.n.e.). Robiono je z podgrzanego mleka krowiego i koziego, które następnie fermentowało. Tak powstała masa była potem zagęszczana mąką, mieszana dla aromatu z kamforą i chłodzona przed podaniem.

W 1860 roku we Włoszech został wyprodukowany pierwszy wafelek. Przepis na niego opatentowano dopiero 43 lata później. Co ciekawe, w 1904 roku podczas światowych targów w Ameryce syryjski sprzedawca wafli zaczął rolować je w kształt rożka, by pomóc sąsiadującemu z nim sprzedawcy lodów, któremu nieoczekiwanie zabrakło naczyń do podawania deserów.

 

Źródło: mat. prasowe

W ostatnich latach lekarze i dietetycy zmienili swoje zalecenia sprzed kilku lat – dziś nie polecają jadania ryb częściej niż dwa razy w tygodniu. Dlaczego? Zanieczyszczenie wód jest tak duże, że ryzyko, iż ryby które spożywamy mogą być szkodliwe dla naszego zdrowia, jest zbyt duże. Ale i całkowite wyeliminowanie ryb z naszej diety nie jest dobrym pomysłem. Na co więc powinniśmy zwracać uwagę kupując ryby i gdzie szukać dobrego dostawcy?

Powodów dla których ryby powinny znaleźć się w naszym jadłospisie jest kilka. Ich mięso przewyższa pod względem wartości odżywczych wieprzowinę, wołowinę i drób. Ich bardzo łatwo przyswajalne przez człowieka białko bogate jest w aminokwasy i tłuszcze będące cennym źródłem energii. Ponadto ryby bogate są w witaminy A (która poprawia kondycję skóry), D (wzmacnia kości i zęby) i E (usuwa z organizmu szkodliwe wolne rodniki). Ich mięso zawiera również duże ilości składników mineralnych takich jak: fosfor, siarkę, chlor, potas, sód, magnez, wapń, żelazo, a także mikroelementy: cynk, miedź, mangan i jod.

Najważniejsze jednak z punktu widzenia dietetycznego są ukryte w rybach kwasy tłuszczowe omega-3. Należą one do niezbędnych składników pożywienia, ponieważ nie mogą być syntetyzowane w organiźmie w ilościach zapewniających zdrowie. Dlatego musimy je dostarczać wraz z jedzeniem, a najbogatsze w nie są właśnie ryby. Naukowcy zaobserwowali, że kwasy omega-3 zwiększają objętość istoty szarej w tych obszarach mózgu, które odpowiadają za nastrój i zachowanie. A to oznacza, że częste jedzenie ryb powoduje poprawę nastroju i wpływa na dobry humor.

Regularne jedzenie ryb zmniejsza ponadto ryzyko wystąpienia wielu chorób i wzmacnia niektóre funkcje organizmu. Pomaga w profilaktyce miażdżycy i choroby niedokrwiennej serca. Zmniejszają bowiem stężenie trójglicerydów we krwi oraz jej krzepliwość, obniżają także ciśnienie krwi. Redukuje ryzyko ataku serca i chorób krążenia, a także wpływa na wzmocnienie odporności organizmu na stany zapalne, stres i depresję.

Warto też sięgnąć po ryby, gdy chcemy zrzucić wagę. Po pierwsze - nie są kaloryczne, po drugie - mają sporo potasu umożliwiającego usuwanie nadmiaru wody z organizmu. Natomiast kwasy omega-3 usprawniają pracę mózgu oraz zapobiegają wytwarzaniu nadmiaru leptyny (hormon wytwarzany w tkance tłuszczowej) i normalizują wskaźniki lipidowe krwi - co przyspiesza spalanie tłuszczu i ułatwia odchudzanie.

Tyle o zaletach.

fishy fishy 1369283

Niestety nie każda ryba jest równie zdrowa. Gatunki różnią się od siebie pod względem wartości odżywczych i nasycenia białka. Ponadto, ze względu na zanieczyszczenie środowiska w mięsie ryb znajduje się również wiele substancji niepożądanych: dioksym, pestycydów, metali toksycznych. Nie ma jednak powodów do wpadania w panikę. Ryby, które dostają się na polski rynek są regularnie badane i do większości sklepów nie trafiają te, w których stężenie substancji niepożądanych mogłoby zaszkodzić. Najgorszą opinię wśród dietetyków mają ryby importowane z Chin (mintaj i sola) oraz z Wietnamu (Panga i Tilapia). Mają one niską zawartość białka i nienasyconych kwasów tłuszczowych. Unikajmy ryb drapieżnych, które jedząc inne zwierzęta, akumulują toksyny. Im też ryba starsza, tym najczęściej zawiera więcej zanieczyszczeń np. tuńczyk żyje 30-40 lat, dlatego, żyjąc w zanieczyszczonych wodach może zgromadzić w organizmie wiele metali ciężkich - zwłaszcza rtęci, kadmu i ołowiu. Bezpieczniejsze są ryby mniejsze - śledzie, sardynki, makrele, flądry. Ze względu na dużą zawartość kwasów omega 3 polecany jest także łosoś. Oczywiście najzdrowszy jest ten pochodzący z łowisk naturalnych, a nie hodowlany.

Polecane są natomiast ryby pochodzące z polskich hodowli, zwłaszcza pstrąg oraz ryby morskie takie jak makrela, śledź, łosoś, które zwierają najwięcej nienasyconych kwasów tłuszczowych. Dieta rybna powinna być jednak zróżnicowana. Biorąc pod uwagę kryteria prozdrowotne i proekologiczne polecić można łososia pacyficznego i szprota (ryby tłuste), dorsza, czarniaka, morszczuka (ryby chude) oraz ze słodkowodnych pstrąga i karpia.

A jak poznać, czy ryba jest świeża? Po pierwsze: jej zapach powinien być delikatny a skóra napięta, gładka i błyszcząca. Skrzela powinny być różowe lub czerwone a oczy wyglądać jak żywe (nie zabielone). Płaty ryby nie mogą być pokryte śluzem lub zabarwione na brązowo. Pamiętajmy, że ryby z lokalnych połowów zawsze będą świeższe od tych podróżujących wiele kilometrów.

salmon sushi 1328173

Wiele kobiet chcących schudnąć szybko i skutecznie szuka w Internecie specjalnych diet. Wśród całej masy dostępnych na rynku propozycji, w ostatnim czasie dużą popularność zyskała dieta dr. Dąbrowskiej. To tak zwany dwuetapowy program odchudzania. Jej celem jest przede wszystkim oczyszczenie organizmu z toksyn i przywrócenie mu spokojnej równowagi wewnętrznej. Ale jak w zasadzie ona działa?

Czy dieta oczyszczająca dr Ewy Dąbrowskiej daje efekty?

Dieta owocowo-warzywna, którą oferuje dr Dąbrowska polega na dwóch etapach. Pierwszym z nich jest lecznicza głodówka, która trwa kilka, albo kilkanaście dni. Jej długość zależy od indywidualnych potrzeb. Po zakończonej głodówce drugim etapem jest zdrowa dieta - jej bazę stanowią produkty, które są mało przetworzone i typowe dla naszej szerokości geograficznej. Dieta oczyszczająca czyli tak zwana głodówka lecznica ma oczyścić i wzmocnić prawidłowe działanie organizmu. Pierwszy etap jest nazywany kuracją odtruwającą, a drugi dietą, która jest oparta na ziarnach, roślinach strączkowych, owocach oraz warzywach. Dr Ewa Dąbrowska mówi, że dieta oczyszczająca to cudowna dieta, która - tak jak nazwa wskazuje - pozwala organizmowi się oczyścić, a przy tym przywrócić organizmowi zdolności samoleczenia. Skutki uboczne to właśnie utrata zbędnych kilogramów, na której zależy tak wielu osobom.

Czy dieta warzywno-owocowa to dieta cud?

Pierwszy etap diety czyli głodówka uruchamia trawienie wewnętrzne (endogenne) - w momencie gdy odstawiamy węglowodany, białka i tłuszcze organizm szukając pożywienia pozbywa się złogów, zdegenerowanych tkanek i to właśnie je wykorzystuje jako źródło energii. Trawi nadmiar tkanki tłuszczowej, schorowane komórki i skumulowane przez lata w organizmie toksyny wraz z metalami ciężkimi. Głodówka jest jedyny skutecznym sposobem na doprowadzenie organizmu do prawidłowego funkcjonowania. Jeżeli chcą Państwo oczyścić organizm, a jednocześnie szukają diety, która nie jest uciążliwa to doskonałym wyborem jest dieta dr Ewy Dąbrowskiej. Efekty są zauważalne praktycznie od samego jej początku - podczas oczyszczającej głodówki można jeść tylko warzywa nisko-skrobiowe takie jak marchewki, kalafior, brokuły, cebula, ogórki, sałata, zioła oraz niskocukrowe owoce takie jak jabłka, grejpfruty, cytryny czy jagody. Najlepszym rozwiązaniem jest jedzenie ich na surowo. Skutki uboczne, które mogą się pojawić w pierwszym etapie diety to krótkotrwałe kryzysy, które są efektem odtruwania organizmu. Mowa tutaj o osłabieniu, nudnościach, wymiotach czy uporczywym bólu głowy. Po dokładnym oczyszczeniu organizmu można przejść już na zbilansowaną dietę, której podstawą będą nie tylko warzywa i owoce, ale także chleb razowy, produkty mleczne, kasze i ziarna. Zakazane jest oczywiście spożywanie żółtego sera, mięsa, kiełbasy, dżemów, słodyczy, picie alkoholu czy napojów gazowanych.

Dieta oczywiście nie jest odpowiednia dla kobiet w ciążu oraz kobiet karmiących, a także dla dzieci i młodzieży oraz osób z niedowagą. Nie może być również stosowana przez osoby, które chorują na cukrzycę, nowotwory, nadczynność tarczycy, depresję, anoreksję czy bulimię. Przed rozpoczęciem kuracji warto skonsultować się z lekarzem, który może ocenić to, czy jesteśmy gotowi na takie ograniczenie spożywanych przez nas posiłków. Konsultacja z lekarzem jest konieczna zwłaszcza wtedy, gdy na stałe przyjmujemy jakieś leki, a niedobór składników odżywczych mógłby w jakikolwiek sposób zaburzyć ich działanie.

Wraz z nadejściem ciepłych letnich dni pojawia się bogactwo sezonowych produktów. W lokalnych warzywniakach zapełniają się półki, a ulice i place pełne są, przyprawiających o zawrót głowy, straganów kolorowych od warzyw i owoców. W nas samych budzi się potrzeba zmiany stylu życia i odżywiania się na zdrowsze. Wyższa temperatura sprawia, że nasz apetyt naturalnie się zmniejsza, a chcąc czerpać jak najwięcej ze sprzyjającej aury, zaczynamy więcej się ruszać, spacerujemy, uprawiamy jogging albo wyciągamy rower z piwnicy.

Jaka jest najlepsza dieta na lato?

To pora roku idealna dla osób, które chcą zgubić zbędne kilogramy. Jak się odżywiać latem, tak aby efektywnie schudnąć, jednocześnie dostarczając naszemu organizmowi wszystkiego, co jest mu potrzebne do prawidłowego funkcjonowania podczas upałów? Nic prostszego. Jak wiemy, podstawą naszego odżywiania się powinny być warzywa i owoce spożywane pięć razy dziennie pod różnymi postaciami. A właśnie latem mają one najwięcej wartości odżywczych. Obfitość, różnorodność oraz przystępna cena warzyw i owoców sprawiają, że łatwiej nam skomponować pełnowartościowe posiłki. Warto więc nacieszyć się polskimi truskawkami, malinami, borówkami, wiśniami i czereśniami, które dostępne są tylko latem.

Warto też, żeby nasza dieta na wakacje zawierała marchewkę, która dzięki zawartości karotenów nada opaleniźnie głębszy odcień. Z warzyw i owoców możemy wyczarować fantastyczne chłodniki, sałatki, surówki a także sorbety, szejki i smoothies. Warzywa możemy wrzucić na grilla albo podjadać na surowo w formie przekąski. Nieprzetworzone, świeże warzywa i owoce, to najlepsza dieta na lato. A co oprócz nich?

Należy pamiętać, że lekka dieta na upał to podstawa naszego dobrego funkcjonowania, ponieważ dzięki niej organizm, i tak przeciążony już temperaturą, nie musi zużywać dodatkowej energii na strawienie ciężkiego pokarmu. Odstawmy tłuste, smażone potrawy i ciężkie sosy, a zamiast nich wprowadźmy kasze gruboziarniste, makarony i pieczywo z pełnego przemiału. Warto pamiętać, że te produkty zawierają węglowodany złożone, dające na dłużej uczucie sytości, a także błonnik, który usprawnia przemianę materii i pomaga w gubieniu kilogramów. Odpowiednich tłuszczów dodadzą nam oliwa z oliwek, olej rzepakowy oraz ryby morskie. Zawierają one witaminy z grup A, D, E i K oraz niezbędne dla nas kwasy omega-3.

Zadbaj o odpowiednie nawodnienie latem

Bardzo ważną kwestią jest zadbanie o odpowiednie nawodnienie organizmu. Podstawą jest woda (jeśli mineralna, to niegazowana). Jej dobroczynny wpływ na nasz organizm to, poza naturalnym uzupełnieniem płynów, także usprawnienie metabolizmu, oczyszczenie, regulacja pracy jelit oraz wyrównanie temperatury organizmu. Jeśli sam smak czystej wody jest dla nas nijaki albo po prostu chcemy ją urozmaicić, czy też zachęcić do jej picia dzieci, dodajmy plasterki cytryny, pomarańczy albo grejpfruta i dorzućmy też listki mięty. Dzięki tym dodatkom zyska ona bardziej orzeźwiający smak i stanie się zdrowszą alternatywą popularnych (i niezdrowych) wód smakowych.

Dieta odchudzająca na lato powinna obejmować w dużej mierze także wodniste owoce i warzywa (np. cytrusy, arbuzy, ogórki), dzięki którym nawodnimy się, a jednocześnie przyspieszymy detoks organizmu. Wspaniale sprawdzają się w tej roli także świeżo wyciskane soki owocowe i warzywne. Pragnienie skutecznie ugasimy również wodą kokosową, stanowiącą jeden z najlepszych elektrolitów na świecie, a także fermentowanym nabiałem, a więc kefirami, maślankami i jogurtami. Może się zdarzyć, że nasza idealnie rozplanowana lekka dieta na lato zostanie wystawiona na ciężką próbę. Ciepłe dni sprzyjają spotkaniom towarzyskim, wspólnemu grillowaniu i imprezom na świeżym powietrzu. Na urlopie jesteśmy rozluźnieni i łatwiej wypaść nam z regularnego trybu odżywiania. Niewiele wówczas potrzeba, by ulec pokusom takim, jak choćby alkohol, który jest istną bombą kaloryczną, słodkie napoje gazowane oraz ciężkostrawne jedzenie. Warto wówczas pamiętać, o szeregu zbawiennych skutków, jakie niesie ze sobą nasza letnia dieta, by nie stracić głowy i nie zboczyć z obranej ścieżki.

Pamiętajmy, że nasza dieta na wakacje nie musi być tylko letnią przygodą. Kiedy już będziemy wiedzieli, jak się odżywiać latem, a tajniki zdrowej, lekkiej kuchni wejdą nam w nawyk, dzięki odpowiednim modyfikacjom, będziemy mogli prowadzić zdrowy tryb życia przez cały rok.

Od dawna wiadomo, że nadmierne spożycie cukru może prowadzić do nadwagi i otyłości, a w efekcie do wielu chorób. Nie każdy jednak zdaje sobie sprawę, że jest też jedną z głównych przyczyn starzenia się skóry oraz całego organizmu.

Niepozorna roślina, coraz częściej wykorzystywana w medycynie i kosmetyce - tak w skrócie można opisać aloes. Właściwości tej rośliny robią naprawdę imponujące wrażenie. Z tego powodu ogromną popularność zyskał w ostatnich latach sok z aloesu, który stał się ważnym elementem diety wielu osób w każdym wieku. Czy jednak rzeczywiście sok aloesowy jest aż tak wartościowy, jak wielu z nas się wydaje?

Czym jest migrena? Nie jest to zwyczajny ból głowy, ani też choroba „hrabianek”, chociaż często jest traktowana przez otoczenie, pracodawców i lekarzy, jako wymówka, sposób na wyłudzenie zwolnienia i urwanie się z pracy. Taki „paluszek i główka” dorosłych. Nic bardziej mylnego. Ktokolwiek, choć raz, doświadczył ataku migreny, ten nigdy nie będzie bagatelizował tej dolegliwości u innych.

Diagnostyka niepożądanych reakcji na pokarmy stanowi jeden z największych problemów współczesnej medycyny. Wynika to z różnorodności mechanizmów biorących udział w tych reakcjach, możliwości ich współistnienia i występowania reakcji krzyżowych. Nie ma więc jednej uniwersalnej metody diagnostycznej, która pozwoliłaby postawić jednoznaczne rozpoznanie. Z tego względu należy wybierać metody dające możliwość wykrycia reakcji jak najbliżej momentu jej inicjacji, bez analizowania możliwych dróg rozwoju. Pozwala to uchwycić najwięcej potencjalnych mechanizmów.

NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE

MRT baner ZM

bella 300x250

Facebook

Zatrzymaj Młodość TV

Baner